Jeśli tekst przysłonięty jest zdjęciem odświeżenie strony powinno pomóc - przepraszamy za niedogodności.
📅 Aktualizacja:
Poniżej znajdziesz praktyczne informacje oraz odpowiedzi na pytania: Gdzie zaparkować samochód? Jakie atrakcje warto zwiedzić w Wiedniu? Jakie się poruszać po mieście? Jakie zabytki zobaczyć w Wiedniu?
Wiedeń to stolica i największe miasto Austrii, położone w północno-wschodniej części kraju, nad Dunajem. Dunaj to jedyna europejska rzeka, która łączy aż cztery stolice: Bratysławę w Słowacji, Budapeszt na Węgrzech, Belgrad w Serbii oraz Wiedeń. Jest jednocześnie miastem statularnym i odrębnym krajem związkowym, a także jednym z najważniejszych ośrodków administracyjnych, kulturalnych i turystycznych Europy Środkowej.
To właśnie tutaj mieszczą się najważniejsze instytucje państwowe Austrii, liczne uczelnie oraz siedziby organizacji międzynarodowych, takich jak ONZ, MAEA, OBWE czy OPEC, co podkreśla globalne znaczenie miasta.
Historia Wiednia sięga czasów celtyckich, a jego rozwój jako rzymskiego posterunku granicznego, a później stolicy Cesarstwa Austrii i Austro-Węgier, ukształtował unikalny charakter miasta. Dzisiejszy Wiedeń zachwyca monumentalną architekturą, bogatym dziedzictwem kulturowym i doskonałą infrastrukturą transportową.
Historyczne centrum miasta, wpisane w 2001 roku na listę światowego dziedzictwa UNESCO, łączy zabytki z różnych epok, ze szczególnym uwzględnieniem XIX-wiecznego historyzmu i secesji. Dzięki temu Wiedeń pozostaje jednym z najchętniej odwiedzanych miast w Europie i idealnym kierunkiem zarówno na krótki city break, jak i dłuższą podróż.
Praktyczna ciekawostka – Wiedeń to jedyna stolica na świecie, która graniczy z dwoma krajami: Słowacją i Węgrami. Dzięki temu w godzinę można dojechać do Bratysławy, a w trzy – do Budapesztu. To sprawia, że wyjazd do Wiednia świetnie łączy się z podróżą po Europie Środkowej. Do tego dochodzą przystępne ceny – zarówno noclegów, jak i lokalnej kuchni czy piwa – co czyni miasto doskonałym wyborem dla osób szukających rozsądnego, ale ciekawego kierunku.
🌟 Czy warto odwiedzić Wiedeń?
Naszym zdecydowaniem warto odwiedzić. To miasto łączy cesarską historię, światowej klasy kulturę (opera, muzea, koncerty), świetną kuchnię i kawiarnie oraz doskonałą komunikację, dzięki czemu zwiedza się je łatwo i przyjemnie. Zabytkowe centrum UNESCO, pałace jak Schönbrunn, zielone parki i Dunaj dają balans między intensywnym zwiedzaniem a spokojnym odpoczynkiem. Sprawdzi się zarówno na city break, jak i dłuższy pobyt - o każdej porze roku.
⏰ Ile dni potrzeba, aby zwiedzić Wiedeń?
Aby zwiedzić Wiedeń w spokojnym tempie, najlepiej zaplanować co najmniej kilka dni, jednak nawet krótki pobyt może dać dobre pierwsze wrażenie. My zwiedziliśmy Wiedeń w jeden dzień, skupiając się na najważniejszych punktach w centrum i chłonąć atmosferę miasta podczas spacerów. Choć nie da się wtedy zobaczyć wszystkiego, taki intensywny dzień pozwala poznać charakter stolicy Austrii i często zachęca do kolejnej, dłuższej wizyty.
Podróż 🚘samochodem do Wiednia z Wrocławia zajmie ~5h 45 minut, z Katowic ~4h 15 minut, z Krakowa ~5h, z Nowego Sącza ~5h 50 minut, z Radomia ~1h 10 minut. Z większych miast można dojechać bezpośrednio 🚆 pociągiem PKP Intercity (wyszukiwarka połączeń). Kolejną opcją jest 🚍 autobusem dalekobieżny za pośrednictwem np. Flixbus(wyszukiwarka połączeń tutaj).
Planując podróż do Wiednia, wiele osób zadaje sobie jedno z pierwszych pytań: jak najwygodniej dojechać z lotniska do centrum miasta? Na szczęście wiedeńskie lotnisko jest świetnie skomunikowane, a do wyboru mamy kilka sprawdzonych opcji – od taniego transportu publicznego po ekspresowy pociąg lotniskowy. Poniżej znajdziesz praktyczne porównanie wszystkich możliwości oraz wskazówki, które ułatwią wybór najlepszego rozwiązania.
Najlepsza opcja dla większości podróżnych
Dla większości turystów najlepszym wyborem jest kolej miejska S7 (~25 minut) lub pociągi Railjet ÖBB (~15 minut). Są tanie, szybkie i dowożą bezpośrednio do ważnych węzłów komunikacyjnych, takich jak Wien Mitte czy Wien Hauptbahnhof. To rozwiązanie idealne zarówno przy krótkim city breaku, jak i dłuższym pobycie w mieście.
Gdy liczy się czas
Jeśli zależy Ci na jak najszybszym dotarciu do centrum, City Airport Train (CAT) pokona trasę w zaledwie 16 minut. To opcja droższa, ale wygodna i bez przystanków pośrednich - szczególnie popularna wśród osób podróżujących służbowo.
Alternatywa przy konkretnym adresie noclegu
Autobusy Vienna Airport Lines tańsze i nieco dłuższa niż powyższa opcja. – potrzeba 20 minut do placu Morzinplatz oraz 40 minut do Dworca Głównego Wien Hauptbahnhof.
ℹ️ Wskazówka, która pozwala zaoszczędzić
Jeśli planujesz korzystać z komunikacji miejskiej, warto rozważyć Vienna City Card – w takim przypadku za dojazd z lotniska zapłacisz tylko za odcinek poza granicami miasta, co znacząco obniża koszt przejazdu.
Planując zwiedzanie Wiednia, warto wcześniej pomyśleć o parkowaniu, bo miasto bardzo konsekwentnie ogranicza ruch samochodowy w centrum. Zdecydowana większość dzielnic objęta jest strefą płatnego parkowania, obowiązującą w dni robocze, ale niektóre również w soboty. Naszym zdaniem najwygodniejszym i zarazem najtańszym rozwiązaniem będą parkingi typu Park & Ride przy stacjach metra, które pozwalają zostawić auto tanio i szybko dojechać do centrum komunikacją miejską. Podobnie również korzystaliśmy w innych europejskich miastach jak Praga, Budapeszt czy Bratysława.
Alternatywą są parkingi podziemne, droższe, ale położone blisko atrakcji turystycznych. W praktyce Wiedeń najlepiej zwiedza się pieszo i metrem, traktując samochód wyłącznie jako środek dojazdu do miasta.
Opłaty można dokonać na parę sposobów. Pierwsza to można kupić papierowy voucher parkingowy (Parkschein) i umieścić go za szybą samochodu - to tradycyjna metoda płatności za parkowanie krótkoterminowe w strefach miejskich. W garażach lub na parkingach typu Park & Ride standardowo zapłacicie bezpośrednio przy kasie lub automacie, często kartą kredytową albo gotówką.
Rekomendujemy również zapoznać się z poniższą mapką parkingów w Wiedniu, bo może blisko miejsca, gdzie nocujecie lub co zamierzacie zobaczyć znajdziecie bezpłatny parking lub najdogodniejszy dla Was parking Park & Ride. Po kliknięciu w mapkę zostaniecie przeniesieni do lepszej rozdzielczości mapy z możliwością zaznaczenia co Was interesuje. 😊
Źródło: https://www.wien.gv.at/stadtplan/en/grafik.aspx?bookmark=lMwnxXqCQ0VIHA5HIQx4Ru5RpllVn3Dmkev2pn4Mpr4C&lang=en&bmadr=
Zwiedzanie Wiednia jest wyjątkowo wygodne dzięki jednemu z najlepiej zorganizowanych systemów transportu publicznego w Europie. Za komunikację miejską odpowiada Wiener Linien, a sieć obejmuje:
🚇 metro
🚋 tramwaje
🚌 Autobusy
🚆 kolej miejską S-Bahn
Dzięki gęstej siatce połączeń niemal do każdej atrakcji da się dotrzeć szybko i bez przesiadek. Naszym zdaniem najszybszym i najbardziej komfortowym środkiem transportu jest metro (U-Bahn) składające się z pięciu linii, które kursują bardzo często - w ciągu dnia nawet co kilka minut. Tramwaje doskonale uzupełniają metro, docierając tam, gdzie podziemna kolej nie sięga, a przy okazji pozwalają oglądać miasto z okna. Autobusy pełnią głównie rolę lokalnych połączeń w dzielnicach mieszkalnych oraz nocnej komunikacji.
Dużym plusem jest prosty system biletowy – jeden bilet obowiązuje na wszystkie środki transportu w granicach miasta.
💳 Ceny biletów:
60-minutowy: 3,2 €
1-dniowy: 10,2 €
🎫 Zakup biletów:
w automatach biletowych na przystankach
w kioskach i punktach informacji turystycznej
w tramwajach
online, wtedy mamy niższą cenę biletów
Vienna City Card to karta turystyczna, która ułatwia poruszanie się po Wiedniu i zwiedzanie miasta. Zapewnia nielimitowane przejazdy komunikacją miejską przez 24, 48, 72 godziny lub 7 dni oraz zniżki do wielu muzeów, atrakcji, restauracji i sklepów. To wygodne i popularne rozwiązanie dla osób planujących intensywne zwiedzanie stolicy Austrii.
Szczegóły odnośnie Vienna Citi Card na oficjalnej stronie.
Wiedeński Ratusz (Wiener Rathaus) jest nie tylko siedzibą władz miejskich i landowych, lecz także jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli stolicy Austrii, łączącym okazałą architekturę z rolą centrum życia publicznego. Powstał w latach 1872–1883 według projektu Friedricha von Schmidta, zwycięzcy konkursu z 1868 roku. Budowę podjęto, gdy dotychczasowy ratusz okazał się zbyt mały dla szybko rosnącego miasta - nowa siedziba miała podkreślać potęgę i niezależność Wiednia. Wzniesiono ją na terenie dawnego glacis przy Ringstraße, a kamień węgielny położono 14 czerwca 1873 roku. Uroczyste zakończenie prac przypadło na 12 września 1883 roku, w rocznicę zwycięstwa nad Turkami.
Gmach w stylu neogotyckim z elementami renesansu czerpie inspiracje z gotyckich katedr, lecz dostosowany jest do funkcji miejskich. Ma 113 000 m² powierzchni użytkowej, 1 575 pomieszczeń i 2 035 okien. Jego główna wieża mierzy 98 metrów i zwieńczona jest 6-metrową figurą Rathausmanna - żelaznego rycerza, symbolu miasta. Wewnątrz znajduje się kolumnowy dziedziniec o powierzchni 2 804 m², należący do największych w Europie.
Ratusz mieści biura burmistrza, rady miejskiej oraz administracji landu. Jest też miejscem licznych wydarzeń kulturalnych: koncertów, bali, festiwali filmowych, jarmarków adwentowych czy zimowego lodowiska. Znajdują się tu również biblioteka i archiwum miejskie. Uszkodzony w czasie II wojny światowej, został odbudowany do lat 50., a jego wnętrza odrestaurowano w latach 70. XX wieku.
Przed budynkiem rozciąga się Rathausplatz - plac otoczony parkami: Rathauspark, Florianipark i Friedrich-Schmidt-Platz, gdzie można odpocząć w trakcie zwiedzania.
ℹ️ Podobnie jak parlamenty w Budapeszcie czy Sztokholmie, ten również dostępny jest dla zwiedzających. Zwiedzanie zajmuje 55 minut. Parlament zwiedza się od poniedziałku do soboty, z przewodnikiem w języku niemieckim lub angielskim, a wejście jest bezpłatne. Godziny i aktualne informacje na oficjalnej stronie parlamentu.
Powiemy, że to jeden z najpiękniejszych parlamentów jakie widzieliśmy. Zaprojektowany przez duńskiego architekta Theophila Hansena w duchu greckiego klasycyzmu, powstał w latach 1874–1883 i od początku miał symbolizować ducha starożytnej demokracji. Już sam widok budynku robi ogromne wrażenie – zwłaszcza fontanna Pallas Ateny, stojąca dumnie przed wejściem, czy Sala Kolumnowa ze złoconymi marmurowymi filarami, które nadają wnętrzu monumentalny charakter.
To właśnie tutaj obraduje Rada Narodowa i Rada Federalna, a rocznie odbywa się około 280 posiedzeń. Co ważne, część obrad można podglądać z przeszklonej galerii, zupełnie za darmo. Budynek przeszedł gruntowną odbudowę po II wojnie światowej, a jego ostatnia wielka modernizacja zakończyła się dopiero w 2022 roku.
Zwiedzających przyciąga także centrum edukacyjne Demokratikum – interaktywne miejsce, w którym można nie tylko poznać historię parlamentaryzmu, ale też wcielić się w rolę posła i zagłosować w bieżących sprawach. Po takiej lekcji demokracji warto zajrzeć do restauracji Kelsen, nazwanej na cześć twórcy konstytucji. To świetne miejsce na lunch z widokiem na Ringstraße i centrum Wiednia.
ℹ️ Repertuar można sprawdzić na oficjalnej stronie Teatru.
Burgtheater uchodzi za jeden z najbardziej prestiżowych teatrów w Europie. Został otwarty 14 marca 1741 roku z inicjatywy cesarzowej Marii Teresy, która chciała mieć scenę tuż obok pałacu Hofburg. W 1776 roku cesarz Józef II nadał mu nazwę „Niemiecki Teatr Narodowy”, czyniąc go pierwszym oficjalnym teatrem dworskim i narodowym w niemieckojęzycznej Europie. Na jego scenie miały miejsce premiery trzech oper Mozarta – „Uprowadzenie z seraju” (1782), „Wesele Figara” (1786) i „Così fan tutte” (1790) – oraz I Symfonii Beethovena w 1800 roku.
W 1888 roku teatr przeniesiono na Ringstraße, do gmachu zaprojektowanego przez Gottfrieda Sempera i Karla von Hasenauera. Budynek w stylu neorenesansowym wyróżnia się półkolistą fasadą z korynckimi kolumnami, alegorycznymi rzeźbami i figurą Apollina na szczycie. Wnętrza zdobią malowidła sufitowe Gustava Klimta, jego brata Ernsta oraz Franza Matscha, ukazujące historię teatru i sztuki.
Z ciekawostek to Burgtheater łączył z Hofburgiem podziemny tunel, którym rodzina cesarska mogła wjeżdżać do loży nawet konno. W latach 30. i 40. XX wieku z zespołu usunięto żydowskich artystów, repertuar podlegał cenzurze, a w 1943 roku wystawiono antysemicką wersję „Kupca weneckiego”. W 1945 roku teatr został poważnie zniszczony przez bombardowanie i pożar podczas wyzwolenia Wiednia przez Armię Czerwoną. Odbudowę przeprowadzono w latach 1953–1955 według projektu Michela Engelharta, a inauguracją był spektakl „Szczęście i koniec króla Ottokara” autorstwa Grillparzera.
Jest jednym z najstarszych gotyckich kościołów w mieście, a jego historia sięga XIII wieku, kiedy franciszkanie otrzymali ten teren od Leopolda VI. Świątynia wyróżnia się surową, masywną bryłą oraz wpływami gotyku francuskiego, rzadkimi w tej części Europy.
Charakterystyczna, pozbawiona iglicy wieża przypomina o burzliwych dziejach miasta i zniszczeniach z czasów oblężeń tureckich. Wnętrze kryje zaskakujący akcent - monumentalną mozaikę „Ostatniej Wieczerzy” inspirowaną dziełem Leonarda da Vinci. Przez wiele lat kościół pełnił funkcję włoskiej świątyni narodowej pod wezwaniem Maria Schnee, a dziś znów przyciąga miłośników ciszy, historii i architektury.
ℹ️ Katedrę można zwiedzać z audioprzewodnikiem do wyboru jest między innymi wspomniany punkt widokowy czy katakumby. Godziny otwarcia oraz szczegółowe informacje dla zwiedzających na oficjalnej stronie Katedry.
Pierwszy kościół na miejscu dawnego rzymskiego cmentarza powstał w 1147 roku, a ukończono go w 1160. Po pożarze z 1258 roku przetrwały jedynie dwie romańskie wieże, zwane „Heidentürme”. Od 1304 do 1511, z inicjatywy księcia Rudolfa IV, trwała rozbudowa w stylu gotyckim, mająca umocnić kościelną niezależność Wiednia. W 1945 roku pożary spowodowały zawalenie się dachu, a odbudowę zakończono w 1952 roku.
Katedra łączy elementy stylu romańskiego, gotyckiego i barokowego. Jej południowa wieża „Steffl” ma 136,4 m i jest najwyższa w Austrii, natomiast północną ukończono w 1568 roku z renesansową kopułą na wysokości 68,3 m. Dach zdobi 230 000 kolorowych dachówek układających się w herby i wzory, a romański portal „Riesentor” zawdzięcza nazwę kości mamuta odkrytej przy budowie.
Z ciekawostek to świątynia była miejscem pogrzebu Mozarta i posiada 22 dzwony, w tym „Pummerin” – jeden z największych w Europie. W katakumbach spoczywa ponad 11 000 osób, a z południowej wieży roztacza się panorama Wiednia. Punkt widokowy jest mniej więcej na 72 metrach i pokonaniu 343 schodów. Natomiast na dachu funkcjonują miejskie ule wspierające ochronę pszczół.
ℹ️ W dawnej cesarskiej kaplicy nad ołtarzem działa muzeum, w którego zbiorach znajduje się m.in. XV-wieczny Ołtarz Antwerpski - jedno z najcenniejszych zachowanych dzieł tego rodzaju. Godziny otwarcia oraz informacje dla zwiedzających na oficjalnej stronie.
Świątynię wzniesiono jako wyraz wdzięczności po nieudanym zamachu na cesarza Franciszka Józefa I, do którego doszło 18 lutego 1853 roku z rąk węgierskiego nacjonalisty Jánosa Libényiego. Inicjatorem budowy był brat cesarza, arcyksiążę Ferdynand Maksymilian, który zorganizował ogólną zbiórkę funduszy w całym imperium, traktując projekt jako symbol ocalenia władcy i jedności narodów monarchii. Prace rozpoczęto w 1856 roku, a ukończoną świątynię konsekrowano w 1879 roku, w rocznicę srebrnych godów Franciszka Józefa i Elżbiety.
Utrzymana w stylu neogotyckim, inspirowanym francuskimi katedrami, budowla była dziełem Heinricha von Ferstela, który miał wówczas zaledwie 26 lat. Mierzy 85 metrów długości, 55 metrów szerokości, a jej wieże wznoszą się na 99 metrów, co czyni ją drugą najwyższą świątynią Wiednia po katedrze św. Szczepana. Wnętrze stanowi trójnawowa bazylika z wysokimi sklepieniami, smukłymi kolumnami i 78 witrażami - w tym kilkoma nowoczesnymi z lat 70. XX wieku. Znajdują się tu również słynne organy, bogato zdobiony ołtarz z rzeźbionego drewna i złoceniami.
ℹ️ Kościół można zwiedzać, w tym także punkt widokowy. Godziny otwarcia oraz szczegółowe informacje dla zwiedzających na oficjalnej stronie kocioła.
Karlskirche powstał z inicjatywy cesarza Karola VI w 1713 roku jako wotum po epidemii dżumy, mając uczcić św. Karola Boromeusza, patrona chorych na zarazę. Jego wizerunek można kojarzyć z Pragi, gdzie jest w Katedrze św. Wita lub w Hradcu Kralove, gdzie występuje jako jedna z postaci w kolumnie maryjnej. Budowę kościoła rozpoczęto w 1716 roku według projektu Johanna Bernharda Fischera von Erlacha, a po jego śmierci kontynuował ją syn Joseph Emanuel, kończąc w 1737 roku. Do 1918 roku świątynia pełniła funkcję kościoła patronackiego Habsburgów, dziś jest parafią i ośrodkiem duszpasterstwa akademickiego Uniwersytetu Technicznego w Wiedniu.
Architektura łączy elementy baroku, rokoka, klasycyzmu grecko-rzymskiego, a także wpływy bizantyjskie i azjatyckie, co czyni z budynku swoistą „historię architektury świata”. Fasada z portykiem w stylu greckiej świątyni flankowana jest przez dwie kolumny inspirowane rzymską Kolumną Trajana, zdobione scenami z życia św. Karola Boromeusza. Nad całością góruje kopuła o wysokości 70–74 metrów, ozdobiona freskiem Johanna Michaela Rottmayra przedstawiającym modlitwę świętego o ustanie zarazy. Wnętrze zdobią freski i obrazy m.in. Daniela Grana, Sebastiana Ricciego, Martino Altomonte i Jakoba van Schuppena, a ołtarz główny zaprojektował Fischer von Erlach, wykonując go przy udziale Ferdinanda Brokoffa.
Z kościołem związane są również ciekawostki: w pobliskim cmentarzu pochowano Antonia Vivaldiego, którego twórczość upamiętniają koncerty w Karlskirche. W 1933 roku odbył się tu ślub Hedy Lamarr z Friedrichem Mandlem. Świątynia stoi na Karlsplatz, w sąsiedztwie Musikverein i Uniwersytetu Technicznego. W tym miejscu dawniej płynęła rzeka Wien, która dziś w części biegu została poprowadzona pod ziemią.
ℹ️ Obecnie mieści Belvedere Museum, prezentujące m.in. największą kolekcję dzieł Gustava Klimta, sztukę austriacką od średniowiecza po czasy współczesne, a także zbiory baroku, biedermeieru i impresjonizmu. Godziny otwarcia oraz informacje dla zwiedzających na oficjalnej stronie muzeum.
Belweder to jeden z najwspanialszych barokowych kompleksów w Europie, łączący bogatą historię z kunsztem sztuki i architektury. Powstał z inicjatywy księcia Eugeniusza Sabaudzkiego, słynnego dowódcy i dyplomaty, który zasłynął zwycięstwami nad Imperium Osmańskim. Dolny Belweder, wzniesiony około 1712 roku, służył jako jego rezydencja, natomiast Górny, budowany w latach 1717–1723, miał charakter reprezentacyjny. Autorem projektu był Johann Lukas von Hildebrandt, mistrz baroku i uczeń Carlo Fontany. Po śmierci księcia w 1736 roku pałac trafił w ręce jego siostrzenicy, a następnie cesarzowej Marii Teresy; w 1770 roku odbyła się tu symboliczna ceremonia zaślubin Marii Antoniny z Ludwikiem XVI.
Kompleks, utrzymany w stylu baroku francuskiego z włoskimi akcentami, obejmuje Górny i Dolny Belweder, Oranżerię, Stajnie oraz rozległe ogrody zaprojektowane przez Dominique’a Girarda, ucznia twórcy ogrodów Wersalu André Le Nôtre’a. Ogrody zdobią żwirowe aleje, fontanny, kaskady, rzeźby alegoryczne i perfekcyjnie formowane żywopłoty.
ℹ️ Dziś Hofburg to nie tylko zabytek, ale i tętniące życiem miejsce. Mieści się tu siedziba prezydenta Austrii, Biblioteka Narodowa, Hiszpańska Dworska Szkoła Jazdy czy Muzeum Sisi, gdzie można lepiej poznać losy cesarzowej Elżbiety.
To jedno z tych miejsc w Wiedniu, które od pierwszego spojrzenia zrobiła na nas ogromne wrażenie. Przez ponad sześć stuleci był główną rezydencją Habsburgów i centrum władzy jednej z najpotężniejszych dynastii Europy. Jego początki sięgają XIII wieku, kiedy istniał jeszcze jako gotycki zamek warowny, ale z biegiem czasu rozrósł się w imponujący kompleks pałacowy, w którym spotykają się style renesansu, baroku i klasycyzmu. Od połowy XV wieku to właśnie tu biło serce Świętego Cesarstwa Rzymskiego, a później monarchii austro-węgierskiej.
Zwiedzając Hofburg, łatwo zrozumieć, dlaczego nazywa się go „miastem w mieście”. Składa się z 18 budynków, 19 dziedzińców i ponad 2600 pomieszczeń, rozciągających się na powierzchni ćwierć miliona metrów². Najstarszą częścią jest Schweizerhof, czyli Dziedziniec Szwajcarski, z charakterystyczną Bramą Szwajcarską, która prowadzi do serca pałacu.
Założony w 1809 roku jako prywatny ogród cesarza Franciszka I, dziś mieści się tuż obok Hofburga, między Nową Burg a Albertiną, i od 1919 roku jest otwarty dla wszystkich.
Spacerując po parku, warto zatrzymać się przy pomniku Mozarta z kwiatowym kluczem wiolinowym, wejść do secesyjnej Palmiarni, a także zajrzeć do tropikalnego Domu Motyli, gdzie przez cały rok unosi się lekkość egzotycznych skrzydeł. Burggarten zdobią też pomniki cesarzy i historycznych postaci, w tym konny posąg Franciszka I czy pomnik Franciszka Józefa I.
Pomnik usytuowany jest na wiedeńskim Schwarzenbergplatz to miejsce, które budzi emocje do dziś. Oficjalnie nazywa się Heldendenkmal der Roten Armee i powstał, by upamiętnić około 17 tysięcy żołnierzy radzieckich, którzy polegli w walkach o wyzwolenie Austrii spod nazizmu w 1945 roku.
Monument składa się z 12-metrowej marmurowej kolumny, na której stoi brązowy żołnierz Armii Czerwonej w złotym hełmie – z pepeszą w dłoni, flagą i radzieckim godłem. Całość uzupełniają inskrypcje w języku rosyjskim i niemieckim, oddające „wieczną chwałę bohaterom Armii Czerwonej”. Odsłonięto go 19 sierpnia 1945 roku, w obecności austriackich i radzieckich władz.
Zaprojektowali go rzeźbiarz M.A. Intesarjan i architekt S.G. Jakowlew, a od tamtej pory monument stał się jednym z najbardziej symbolicznych śladów powojennej historii Wiednia.
Nie brakowało jednak kontrowersji – pomnik wielokrotnie dewastowano, oblewając farbą, zwłaszcza w XXI wieku w związku z napięciami politycznymi. Mimo wszystko władze Wiednia otaczają go opieką i traktują jako ważny zabytek historyczny, przypominający o trudnych rozdziałach XX wieku
ℹ️ Pałac Schönbrunn oferuje dzieciom interaktywne Muzeum Dziecięce, labirynt w ogrodach, przejażdżki kolejką panoramiczną oraz bliskość zoo, dzięki czemu zwiedzanie ma formę zabawy. Czas zwiedzania zależy od wybranej atrakcji. Godziny otwarcia oraz informacje dla zwiedzających na oficjalnej stronie Pałacu.
To dawna letnia rezydencja Habsburgów, a jego historia sięga XVI wieku, kiedy cesarz Maksymilian II kupił tereny pod przyszły pałac, a nazwa „Schönbrunn” („piękne źródło”) pochodzi od odkrytego tu źródła artezyjskiego. Obecny kształt powstał na przełomie XVII i XVIII wieku, ale to Maria Teresa nadała mu styl rokoko i uczyniła jednym z centrów życia dworskiego. To właśnie tu koncertował mały Mozart, tu odbywały się bale Kongresu Wiedeńskiego, a w 1918 roku cesarz Karol I ogłosił zrzeczenie się władzy.
Pałac liczy aż 1441 pomieszczeń, z czego kilkadziesiąt można zwiedzać. Wrażenie robią zwłaszcza Wielka Galeria, Pokój Milionowy zdobiony różanym drewnem i miniaturami z Indii i Persji czy Chińskie Gabinety, w których Maria Teresa prowadziła tajne narady. Każda sala to opowieść o przepychu i historii Europy.
Nie mniej imponujące są otaczające pałac ogrody w stylu francuskim – z rzeźbami, fontannami i aleją prowadzącą do Gloriety, z której roztacza się panorama Wiednia. Warto zajrzeć też do labiryntu, oranżerii, palmiarni czy Tiergarten Schönbrunn – najstarszego zoo na świecie. Pałac wpisany jest na listę UNESCO.
ℹ️ Repertuar, godziny otwarcia oraz informacje dla odwiedzających na oficjalnej stronie Opery Wiedeńskiej.
Opera Wiedeńska to jeden z najbardziej prestiżowych teatrów operowych świata. Otwarto ją 25 maja 1869 roku, inaugurując Don Giovanniego Mozarta przy obecności cesarza Franciszka Józefa i Sisi. Budynek w stylu neorenesansu, autorstwa architektów Sicardsburga i van der Nülla, był pierwszym ukończonym gmach przy słynnej Ringstraße. Choć początkowo spotkał się z krytyką, po zniszczeniach II wojny światowej odbudowano go i w 1955 roku ponownie otwarto spektaklem Beethovena Fidelio.
W Operze Wiedeńskiej odbywa się rocznie nawet 220 przedstawień, obejmujących blisko 50 różnych oper i baletów. Do tradycji należy sylwestrowe wystawienie operetki Johanna Straussa Zemsta nietoperza, a na liście wydarzeń specjalnych króluje Wiener Opernball – bal odbywający się od 1877 roku i uznawany za jeden z najbardziej prestiżowych w Europie.
Na Albertinaplatz, tuż obok słynnej Albertiny i Opery Wiedeńskiej, stoi jeden z najbardziej rozpoznawalnych wiedeńskich pomników. To konny monument księcia Albrechta Fryderyka Rudolfa von Sachsen-Teschen, feldmarszałka i członka rodu Habsburgów, który zasłynął jako dowódca w XIX-wiecznych wojnach i jednocześnie jako mecenas sztuki – jego kolekcja rycin dała początek zbiorom Albertiny.
Odsłonięty w 1899 roku, zaledwie cztery lata po śmierci księcia, został zaprojektowany przez wybitnego rzeźbiarza Caspara von Zumbuscha. Monument wykonano z brązu i przedstawia Albrechta w mundurze, na koniu, w dynamicznej pozie, na tle monumentalnego cokołu z herbami i inskrypcjami.
Poniżej pomnika konnego znajdziecie Albrechtsbrunnen, która została odsłonięta w 1869 roku i jest przykładem monumentalnej rzeźby historyzmu w Wiedniu. Centralną postacią jest alegoria Dunaju (Danubius), a wokół niej znajdują się personifikacje głównych dopływów rzeki, symbolizujące znaczenie Dunaju dla dawnej monarchii habsburskiej.
ℹ️ Wszystkie atrakcje w centrum są bezpłatne, ale wymagają wcześniejszej rezerwacji. Godziny otwarcia oraz aktualne informacje dla zwiedzających na oficjalnej stronie Centrum Geoedukacji.
To jedyna zachowana rezydencja kompozytora w mieście, mieszcząca się przy Domgasse 5, tuż obok katedry św. Szczepana. Mozart mieszkał tu z rodziną w latach 1784–1787, najdłużej w jednym miejscu podczas pobytu w Wiedniu, tworząc tu m.in. Wesele Figara oraz koncerty fortepianowe. W jego mieszkanie przychodzili wybitni muzycy tamtej epoki, w tym Joseph Haydn, a być może także młody Beethoven.
Dziś budynek pełni funkcję muzeum, otwartego w 2006 roku z okazji 250. rocznicy urodzin Mozarta. Ekspozycja na trzech piętrach łączy oryginalne wnętrza z multimedialnymi prezentacjami, ukazując życie prywatne, twórczość i wpływ Mozarta oraz kontekst kulturalny Wiednia końca XVIII wieku. W muzeum odbywają się także koncerty kameralne, a dla zwiedzających dostępne są audioprzewodniki, także w wersji dla dzieci.
ℹ️ Informacje o wystawach, godzinach otwarcia oraz aktualne informacje dla zwiedzających na oficjalnej stronie muzeum.
Muzeum działa nieprzerwanie od 1889 roku, ale jego zbiory są znacznie starsze – bazują na prywatnych kolekcjach austriackich monarchów. Najstarsze eksponaty pochodzą jeszcze z XVIII wieku, kiedy cesarz Franciszek I Lotaryński zaczął systematycznie gromadzić przyrodnicze skarby z całego świata. Jest to największe muzeum w Austrii i jedno z najważniejszych muzeów historii naturalnej w Europie.
Już sam budynek robi wrażenie. Monumentalny gmach w stylu wiedeńskiego historyzmu stoi przy reprezentacyjnej Ringstraße, dokładnie naprzeciwko Muzeum Historii Sztuki. Oba obiekty tworzą symetryczną całość z pomnikiem Marii Teresy pośrodku – nawet jeśli nie planujecie zwiedzania, warto tu zajrzeć choćby dla samej architektury.
Największą gwiazdą muzeum jest bez wątpienia Wenus z Willendorfu – niepozorna figurka mająca zaledwie 11 cm wysokości, ale aż 29 500 lat historii. Ogląda się ją w specjalnej, zabezpieczonej gablocie, a świadomość jej wieku naprawdę robi robotę. Tuż obok znajduje się jeszcze starsza figurka – tzw. Fanny ze Stratzing, licząca około 36 000 lat.
Podobnie jak w Narodowym Muzeum w Pradze czeka tu prawdziwy przyrodniczy rollercoaster: ogromne sale z wypchanymi zwierzętami, kolekcje minerałów i kamieni szlachetnych, meteoryty, skamieniałości, ekspozycje o ewolucji, dinozaurach i pterozaurach.
ℹ️ Informacje o wystawach, godzinach otwarcia oraz aktualne informacje dla zwiedzających na oficjalnej stronie muzeum.
Wspomniane już przez nas muzeum zostało otwarte w 1891 roku muzeum prezentuje imponujące zbiory Habsburgów, gromadzone przez około pięć tysięcy lat – od starożytności po barokowe arcydzieła.
Największą atrakcją jest galeria obrazów z mistrzami malarstwa europejskiego, ale ogromne wrażenie robi też Kunstkammer, czyli dawny gabinet osobliwości pełen złotych skarbów i unikatowych przedmiotów.
Do tego dochodzą zbiory starożytności z Egiptu, Grecji i Rzymu (mumie, sarkofagi, rzeźby) oraz jedna z największych na świecie kolekcji monet i medali. Spokojnie da się tu spędzić pół dnia i nadal mieć poczucie niedosytu.
Również wspomniany już pomnik Marii Teresy w Wiedniu to jeden z najbardziej charakterystycznych punktów spacerowych w centrum miasta. Monument stanął w 1888 roku na Maria-Theresien-Platz, dokładnie pomiędzy Muzeum Historii Naturalnej a Muzeum Historii Sztuki, tworząc z nimi symetryczną całość.
Maria Teresa Habsburg była jedną z najważniejszych postaci w historii Austrii – cesarzową, reformatorką i matką 16 dzieci, w tym Marii Antoniny. Na pomniku została przedstawiona siedząca na tronie, z sankcją pragmatyczną w dłoni, a u jej stóp znajdują się rzeźby najważniejszych doradców, generałów i postaci epoki. Całość ma ponad 19 metrów wysokości i robi ogromne wrażenie zarówno z bliska, jak i z perspektywy całego placu.
🍽️ Wiedeń to stolica pełna eleganckich kawiarni, klasycznych restauracji i nowoczesnych bistro. Niestety, trzeba przyznać, że ceny w centrum potrafią przyprawić o zawrót głowy – szczególnie w okolicach Stephansplatz czy MuseumsQuartier. Dlatego polecamy zapuścić się nieco dalej od głównych atrakcji turystycznych, by odkryć miejsca, które serwują smaki bez nadwyrężania portfela.
Jednym z nich jest Gasthaus Kopp – klasyczna wiedeńska gospoda położona w 20. dzielnicy. Znana ze sporych porcji, przystępnych cen i swojskiej atmosfery. Dla tych, którzy szukają absolutnie najtańszej opcji, polecamy Würstelstand Stadthalle – klasyczny wiedeński budka z kiełbaskami, gdzie za kilka euro zjesz sycącą przekąskę i poczujesz lokalny klimat. Można skorzystać w trakcie jazdy do Pałacu Schönbrunn, bo jest zazwyczaj po drodze. Ostatnia opcja jeśli macie ochotę na szybki i pyszny posiłek w centrum, koniecznie zajrzyjcie do Schachtelwirt. To nowoczesna interpretacja kuchni austriackiej w wersji „na wynos” – dania są serwowane w pudełkach.
☕ Vollpension to kawiarnia, która łączy pokolenia. Starsze osoby – często emeryci – pracują tu jako kucharze i kelnerzy, dzieląc się nie tylko pysznymi wypiekami, ale także rozmową i doświadczeniem.
Możecie dodać ją do aplikacji Google Maps – wystarczy otworzyć stronę na telefonie, nacisnąć ikonę powiększenia mapy w prawym górnym rogu [ ], a aplikacja uruchomi się automatycznie z wyświetloną mapą.
Kilkadziesiąt minut jazdy dzieli Wiedeń od Bratysławy, stolicy Słowacji pełnej zabytków i atrakcji. Na miłośników natury czekają Małe Karpaty, pasmo górskie z siecią szlaków pieszych, romantycznymi ruinami i winnicami rozsianymi u ich podnóża. Po drodze warto zajrzeć do Hainburg an der Donau, średniowiecznego miasteczka z zachowanymi murami obronnymi i pięknymi widokami na Dunaj.
W samych górach skrywa się Červený Kameň – jeden z najpiękniejszych słowackich zamków, którego bogato wyposażone wnętrza zdradzają historię dawnej arystokracji. Klimatu dodają także pobliskie miasteczka: Pezinok, znany z tradycji winiarskich i degustacji lokalnych trunków, oraz Modra, urocze miasteczko słynące zarówno z wina, jak i z kolorowej ceramiki.
Po drugiej stronie granicy warto odwiedzić Schloss Hof, barokową rezydencję księcia Eugeniusza Sabaudzkiego z pięknie zrekonstruowanymi ogrodami i sezonowymi pokazami. A jeśli kogoś kusi większa podróż, zaledwie dwie godziny jazdy na południe czeka Budapeszt – majestatyczna stolica Węgier, rozpięta nad Dunajem, z monumentalnym parlamentem, termami i wzgórzami oferującymi niezapomniane panoramy miasta.
Możliwości jest wiele, ale aby ułatwić planowanie, stworzyliśmy mapę atrakcji, na której znajdziecie wszystkie interesujące punkty w pobliżu, warte uwagi. 🙂
To doskonały sposób, by wzbogacić swoją podróż i odkryć jeszcze więcej wspaniałych miejsc!
Jeśli nasz wpis był dla Ciebie przydatny, zainspirował Cię do podróży lub po prostu dostarczył wartościowych informacji, będziemy wdzięczni, jeśli postawisz nam wirtualną kawę. ☕
Każda filiżanka to dla nas nie tylko miły gest, ale także wsparcie, które napędza nas do dalszego utrzymania, tworzenia i rozwijania bloga.
Dziękujemy, że jesteś z nami na tej podróży! 😊
Jeśli znalazłeś w tym wpisie ciekawe informacje lub inspiracje do kolejnych podróży, będziemy bardzo wdzięczni, jeśli postawisz nam symboliczną „kawę” ☕. Każdy gest wspiera nas w rozwoju bloga!
Dziękujemy, że jesteście z nami na tej wspólnej drodze! 🌍❤️
Strona zrobiona w WebWave.